Strauss

Strauss  -          Alina Bożyk  Nowy Sącz

Strauss zaprasza na pokoje sadeckiej

Kamienicy na rogu rynku.

Kamienica jakże stara, z zapisaną 

Księgą  biografii ludzi którzy tu spali.

Ja tu nie Spie, tu

Moje nozdrza spijają aromat

Kawy ,a kubki smakowe

Podniebienia jadło delektują

Zaś nieboskłon sufitu i wiszące

Sople kryształowej lampy wprowadzą

W klimat sali balowej 

Wiedeńskiego zamku

A Strauss  zagra na skrzypcach walca,

Który  zaleje  usta, czerwienią wina.

Wino spijać będzie wybranek

Co oczy wbił

W  lico promienne.

Niechaj dzisiaj  duchy wyniosą ludzi ponad

Problemy życia, w krainę tajemnego,

Ogrodu i komnat   Sądeckiego Straussa ./alboż/

Uśpiony Strauss   – Alina Bożyk Nowy Sącz

Sądecki Strauss, dziś gra  i zaprasza

W takt: raz dwa trzy na piękne schody,

Co ugoszczą  utrudzone stopy.

A potem…

Posadzi  na  sofie, buduaru

Co pachnie kawą i ciastem.

A anioł  uniesie  nad

Ogródek,  w którym gra pasikonik

Na skrzypeczkach raz dwa trzy.

Pani Kasia okryje pledem kolana i tak

 fruwaj do rana.

Nad ranem kelner użyje swej siły

Na swych plecach uniesie twe ciało

W tajemne komnaty

Piwnicy .

Odda  w ramiona zimnej krainy

Kamiennej ściany  w upalne dni lata.

Porcelanowy dzban i kaganek

Pozwoli romantycznie

Powitać sądecki poranek /alboż/

Rynek – Alina Bożyk Nowy Sącz

Stoję na tafli Sadeckiego Rynku

I gram pieśń powitalną tym

Niewitanym, rozdaje uśmiech smutnym,

Zapłacze z zatroskanym. 

Na  skrzypeczkach

Małego dziecka zagram  i zwabie

Do kamienicy

Pełnej magii i romantycznej

Scenerii,  malowanej czasem

I muzyką rozświetloną

Płomieniem świec  na każdym stoliku./alboż/

FRASZKA

FRASZKA

Pytała się fraszka fraszki
jak sfinalizować igraszki.
Jedna mówi do drugiej
Aforyzmem pogłaskaj literki
wyposzczone rozpalone .

A co potem?
Potem będziesz miał ślub i
żonę po grób./alboż/

Strach

Strach

Strach patrzył  w okno

Miał zaciśnięte wargi,

Mokre zimne dłonie

I puls, co serce wyrywa.

Strach stał się

Nieodłącznym przyjacielem

I motywacja w bezsilności.

Ja zwyczajna  rozgonię strach

Pieśnią nadziei.

I podam dłoń co uspokoi puls, a

Ma ballada ,wyciszy drżenie

Mięśni szkieletu co

Drżą, jak osika na wietrze.

Ty  zaś wpadniesz w studnie

Relaksu i wyciszenia, by budząc się

Ujrzeć świat piękniejszym

I  lepszym. /alboż/

Stodoła

STODOŁA           

Podeszłam do stodoły ,

otworzyłam dźwierza z hukiem

i łoskotem a potem, weszłam do

krainy słomy i siana  co pachnie

suchą koniczyną z rana, aż nozdrze zatyka

od alergii na kurz.

rzuciłam się na koc by przespać tam noc

w krainie pająków mysz i szczurów

które zgłodniałe polują , ale nie na mnie,

Ja chce powrócić do dziecięctwa i spania w stodole

Na sianie, i śnić o łące z motylami w brzuchu./alboż/

Stare drzewo

Stare drzewo

Stare drzewo zgarbiło swe plecy

Pod  ciężarem bagażu

Z kominów dymiących jak

Nałogowy palacz,

Z dysplazją

Komórek w płucach. One

Zmienią życie ludzkości.

Zatrują to co życiodajne /alboż/

Drewniany krzyz

Drewniany krzyż

Patrzył Chrystus z

Drewnianego krzyża na

Rodzinę, na  miłość

Bezgraniczną.

Krzyż w płodnej pszenicy

Wbity w czarnoziem

Urodzajny, a zachód słońca

Otula ramieniem dziecko

Co płacze  nie wiedząc dlaczego.

Płacz jest bólem kobiety

Co z lękiem zanurza

Nogi w fiordzie wody

Pełnej zgniłego robactwa

Co drąży umysł czysty niewinny.

Anioł stoi i patrzy i czuwa

Czeka na deszcz co oczyszczeniem

Boskim będzie a czarny kwiat

Czerwienią serca zapłonie

I połączą się dłonie  na

Znak zwycięstwa nad zgnilizną

Świata co topi się w potopie

Alkoholowego zniszczenia

Rzeki  upadku i śmierci!

Anioł czeka nie opuści Ciecie ,

Która zaufała drodze którą

Zmierza ku przeznaczeniu dobra

Nad manipulacja ludzkiej zazdrości. /alboż/