moje rysuneczki

Przemoc

Przemoc

Położono  mnie, na mokrej, zimnej

trawie , a wilgoć  wnikała w mój

Umysł który oblewany został

Błotem ludzkiego marginesu życia

Zostałam zanurzona w serca ludzi

Co płaczą i są skuci kajdanami

Codziennej egzystencji, codziennej walki

 Z samym sobą, ze swoim tchórzostwem

Ujrzałam dziecko co drży jak osika,

Na widok swego ojca i błagalnym

Szeptem wykrzyczanym w ciszy

Mówi zostaw mnie! nie bij!, nie dotykaj!

Nagle usłyszałam krzyk kobiety

A w głosie rozpacz, jej ukochany

Oszalał, postradał zmysły, bije ją.

A Ona nic nie może, jak tylko go kochać.

Kochać Go , leczyć miejsca w kolorze

Dojrzałej śliwki węgierki , a w przerwach

Rodzic mu w  bólu dzieci, które patrzą i patrzą

Jak wygląda przekazywanie małżeńskiej miłości bólu.

 

Inna zaś oparła ręce o szybę, a

W jej głowie zamęt splecionych słów

Natłok nazw jesteś chora..lecz się

Idź do psychiatry , jesteś wariatka…

A ona nie umie nawet płakać,

Dalej go kocha, dalej mu służy

Jest jego niewolnicą, powierniczką

Jego cieniem jego mózgiem co ją niszczy.

Zabija w niej jej Ego , jej tożsamość

Staje się fikcja ,jest robotem bez prawa

Głosu , bez prawa zrozumienia formy

Psychicznej klęski pojmowania własnej wartości.

A ja mówię stop! A ja krzyczę dość!!

Dość gwałtu , Stop poniżaniu , Koniec

cielesnej tortury zabijania człowieczeństwa,

precz z duchem zła ,co zaburza samoocenę.

Uwierz że masz wartość, że twoja cena życia

Bardzo wysoka ,.Ty kobieto dajesz światu życie

Ty mężczyzno jesteś wzorem dla dzieci , a TY

Synu córko masz być ukojeniem dla starszych.

A koło zła które się dokonuje, wśród najbliższych

Się toczy i brnie, po grząskiej błotnistej drodze życia

I brudzi nasze serca, nasze poglądy na [i]dobro,

Które jest, czeka i zaprasza na swoje pokoje

---

Deszcz

Deszcz

Wyszłam na deszcz , by schłodzić żar

Serca, co płonie i pali moją

Prze szczeń zamkniętą na głucho,

Na cztery tysiące skobli

Deszczu proszę, ugaś pożar, nie do

Ugaszenia , zniszcz we mnie moc

Miłości która mnie niszczy,

Która wprowadza w powolne umieranie.

Chce być mokra i zimna

Od łez, co niebiosa mi dały i które mnie

Oczyszczają z zamętu w głowie i

Wprowadzają w chłód, orzeźwienia z udręki

Miłość o której marzymy przychodzi

Z Nienacka, przychodzi i w nas wchodzi

Niczym gość,  w najbardziej nieodpowiednim

Czasie  wprowadzając  chaos w moje… twoje życie

Więc deszczu błagam płacz ze mną ,

Nieważne czy z bólu czy ze śmiechu,

Bo życie zadrwiło ze mnie ,zrobiło psikusa,

Rozpaliło ogień nie w palenisku lecz w mym sercu.

Sprawiedliwość

Sprawiedliwość

Ona jest moim natchnieniem,

Jest moją muzą, jest moi głosem

Z serca wydobytym, jest moim

Krzykiem, co burzy mury zła.

Ona mieszka w mojej głowie,

Ona wskazuje drogę, którą

Mam iść i wskazuje kierunek,

Sercu, co rozsadza energia kosmosu.

Mówi mi szeptem do ucha,

Żeby nie uciekać przed złem,

Lecz z nim wałczyć , Niszczyć

Niesprawiedliwość która boleśnie wrosła.

Wrosła w umysły bogatych,

Skorumpowanych, zniewolonych,

Przez monety srebrne, złote ,przez

Materializm ,egoizm, narcyzm.

Ona mi mówi, nie pozwól, walcz,

O prawdę ludzi poniżanych ,

Nienawidzonych za dobro,. które noszą

w sercu czystym, prostym bez zmazy.

SEKS-MIŁOSC -PŁACZ

SEKS- MIŁOŚĆ -PŁACZ

Marzył mężczyzna o kobiecie

By ją posiąść, by dać upust

Swym zmysłom, by zaspokoić ,

Swą potrzebę aktu miłości cielesnej.

Marzył o ekscesach miłosnych

Z nią, w roli głównej na łożu

Namiętności i gry ciał zatopionych,

W objęciach fabuły sypialni.

Nie miał uczuć, lecz obsesja

Pożądania kobiety, pozwoliła

Się wymknąć spod kontroli

Sercu….. co jednak, ciągle biło.

Biło miarowo, spokojnie,

By pewnej nocy zabić niczym dzwon

Doniośłej, mocnej, aż ból przeszył

W piersi by stanąć, w bezruchu.

By członkom zabrać moc traktowania

Jej jak przygodę, jak wyzwolenie,

A nektar pocałunku stał się

Wielbieniem, piękna duszy wybranki.

Otrzymał w darze miłość, której

Nie chciał, przed którą uciekał

Jak tchórz, śmiał się z zakochanych, drwił i

Nienawidził słowa które jest potęgą.

Ale Ona, inaczej pojmowała miłość,

Nie chciała być jedną z wielu i… odeszła,

A on nie potrafił jej zatrzymać,

Mimo bólu i płaczu i rosy na sercu.

To czym walczył- od tego ginie.

Z tym co walczy- zniewoliło umysł i serce.

Z tego co się śmiał- drwiną go objęło.

Pożądał wszystkie- a marzy i śnił o jednej.

Rysuneczki

Rozłąka

Rozłąka

On tam, Ona tu, a pośrodku

Przepaść , koszmar nocy

Nieprzespanej z tęsknoty

Za Nią, za Nim, za pocałunkiem.,

Ta przestrzeń zabija serce

Rozkołysane w  melodii miłości

Prawdziwej ,ale dalekiej ,bez dotyku,

Bez przyspieszonego oddechu i zapachu.

Zapachu wiosny we włosach,

Lata w oczach , jesieni ubioru

I zimy w kolorze lica co marzy,

O spotkaniu, o życiu i płodności brzucha.

Ja im zbuduje most, połączę

Dwa brzegi , by uratować uczucie ,

 By zabić ból , by złączyć ich skarb

Który darem jest Boskim , nie ludzkim.

Otocze ich poświatą ciepła ,

Otworze parasol, ubiorę szatę

 Szkarłatną i obmyje woda czystą

Ze źródła życia, które przekażą potomnym.